Το Εφτακόσιοι Φοίνικες Φυτεμένοι στο Ίδιο Σημείο είναι ένα από τα μυθιστορήματα-σταθμούς της μεγάλης λατινοαμερικανικής λογοτεχνίας των δεκαετιών 1960-’70 και ο συγγραφέας του, ο Χοσέ Μπάλσα, μία τις πιο αξιοσημείωτες φωνές της. Πρόκειται για ένα οργιώδες, πολυφωνικό μυθιστόρημα, το οποίο επιχειρεί να αγκαλιάσει το σύνολο της ζωής και της ατομικής εμπειρίας του ανθρώπου. Η εξωτική, άγρια φύση, η ιδεολογία και η επανάσταση, η σύγχρονη, πολυτάραχη ιστορία της Βενεζουέλας και, κατ’ επέκταση, ολόκληρης της Λατινικής Αμερικής –με τις αλλεπάλληλες στρατιωτικές δικτατορίες της και την ασύλληπτη βία– η φτώχεια και η εφηβική παραβατικότητα των παραγκουπόλεων, η πιθηκίζουσα μεσαία τάξη των διανοουμένων, αλλά και η τέχνη, η μουσική, ο κινηματογράφος, η φιλοσοφία, όλα αυτά είναι βεβαίως γνωστά μας στοιχεία από τα υπόλοιπα μεγάλα έργα των λατινοαμερικανών συγγραφέων του boom και του post-boom και παρελαύνουν και στο μυθιστόρημα του Μπάλσα. Ωστόσο, ο Μπάλσα τα υπερβαίνει όλα σε περισσότερα του ενός επίπεδα: αυτό που ο Μπάλσα αναζητεί είναι μια άλλη διάσταση, κάποιο άλλο συναίσθημα, σύμφωνα με τη δική του διατύπωση.
José Balza (1939, )
Γεννήθηκε το 1939, στο Δέλτα του Ορινόκου της Βενεζουέλας.
Επί σειρά ετών διετέλεσε καθηγητής στο Κεντρικό Πανεπιστήμιο της Βενεζουέλας (Universidad Central de Venezuela) και στο Καθολικό Πανεπιστήμιο Αντρές Μπέγιο (Universidad Católica Andrés Bello). Παράλληλα, έχει δώσει διαλέξεις σε πληθώρα πανεπιστημίων ανά τον κόσμο: Αυτόνομο Πανεπιστήμιο του Μεξικό, Πανεπιστήμιο του Μπουένος Άιρες, της Σαλαμάνκα, της Βιέννης, της Σορβόννης, της Νέας Υόρκης.
Το 1984 παρουσιάζει την τηλεοπτική εκπομπή Κείμενο και Μορφή, η οποία προβάλλεται ταυτόχρονα από τα κανάλια 5 και 8 τής Βενεζουέλας και το Κανάλι Α τού CUNY (City University of New York). Μεταξύ πολλών άλλων βραβείων και διακρίσεων, το 1991 του απονεμήθηκε το Εθνικό Βραβείο Λογοτεχνίας τής Βενεζουέλας.
Πολυγραφότατος, έχει γράψει μυθιστορήματα, διηγήματα, δοκίμια και πολυάριθμα άρθρα σε πλειάδα περιοδικών, στη Λατινική Αμερική, τις Η.Π.Α. και την Ευρώπη. Στα πολύπλευρα ενδιαφέροντά του συγκαταλέγονται η θεωρία της λογοτεχνίας, οι πλαστικές τέχνες, η μουσική, ο κινηματογράφος.
Μερικά από τα πιο γνωστά μυθιστορήματά του είναι τα: Marzo Anterior Ο Προηγούμενος Μάρτιος, Largo Λάργκο, Setecientas palmeras plantadas en el mismo lugar Εφτακόσιοι Φοίνικες Φυτεμένοι στο Ίδιο Σημείο, Percusión Κρουστά, Después Caracas Και Μετά, το Καράκας. Ειδικά το Εφτακόσιοι Φοίνικες Φυτεμένοι στο Ίδιο Σημείο επαινέθηκε από τον ίδιο τον Χούλιο Κορτάσαρ, ο οποίος έγραψε γι’ αυτό χαρακτηριστικά: «… η αξιοθαύμαστη ατμόσφαιρα που επιτυγχάνει το βιβλίο, η οποία σε αναγκάζει να το διαβάσεις απνευστί και με πάθος˙ και η μεγάλης ομορφιάς γλώσσα του, όχι μόνο ως προς τα καθαρά τυπικά της στοιχεία, αλλά και ως προς την ευρηματικότητά της, ενός άλλου επιπέδου, η οποία, κατά τη δική μου άποψη τουλάχιστον, χαρακτηρίζει τη μεγάλη γλώσσα τής δημιουργίας, μ’ εκείνες τις γόνιμες παρεκβάσεις της, τις απότομες καταβυθίσεις της στις ίδιες τις ρίζες τής ανθρώπινης ψυχής». Ο δε μεγάλος Βενεζουελανός συγγραφέας Σαλβαδόρ Γκαρμέντια έχει αναφερθεί στον Χοσέ Μπάλσα ως «ο πιο ολοκληρωμένος πεζογράφος μας».
Ο ίδιος ο Μπάλσα χαρακτηρίζει τα πεζά του κείμενα ως ejercicios narrativos (αφηγηματικές ασκήσεις), υπό την έννοια ότι αποτελούν απλές απόπειρες προσέγγισης της τελειότητας της γραφής των μεγάλων, αγαπημένων του συγγραφέων – Προυστ, Ναμπόκοφ, Μαν, Ακουταγκάβα, Κορτάσαρ – και επομένως, αποτελούν ανοιχτές φόρμες, μέσω των οποίων συγγραφέας και αναγνώστης επιχειρούν να κατανοήσουν την πραγματικότητα και την ίδια τη διαδικασία της καλλιτεχνικής δημιουργίας.
Ο Μπάλσα είναι φανατικός περιηγητής του κόσμου και ένας από τους πιο ένθερμους φιλέλληνες λατινοαμερικανούς συγγραφείς της εποχής μας. Στο Εφτακόσιοι Φοίνικες Φυτεμένοι στο Ίδιο Σημείο ο αφηγητής ονειρεύεται να δημιουργήσει μια ταινία με κεντρικό της ήρωα τον αρχαίο κλασικό Έλληνα γλύπτη Πραξιτέλη και μέσω αυτής της ταινίας να δώσει απαντήσεις στις δικές του υπαρξιακές αγωνίες και να πραγματώσει μέσα του τα αρχαία ελληνικά ιδεώδη της ομορφιάς, του ελεύθερου έρωτα και της αρμονίας.
Μακριά από τις μεγαλόσχημες ιδεολογίες, τις ατελέσφορες, ακαδημαϊκές φιλοσοφικές συζητήσεις ή τους μπαρόκ βερμπαλισμούς που απαντώνται στο έργο άλλων μεγάλων σύγχρονων λατινοαμερικανών συγγραφέων, η λογοτεχνία τού Μπάλσα χαρακτηρίζεται από μια αξιοζήλευτη αμεσότητα παρατήρησης – της φύσης, των ανθρώπων, του εσωτερικού κόσμου του ανθρώπου – και από μια λιτή αλλά εκπληκτικά μεστή γλώσσα, χαρακτηριστικά τα οποία τον οδηγούν σε ένα βάθος αντιληπτικής ικανότητας και κατανόησης της πραγματικότητας, που σπάνια συναντώνται στη σύγχρονη παγκόσμια λογοτεχνία.
Η μετάφραση κάποιου από τα έργα του στα Ελληνικά υπήρξε πάντοτε για τον Μπάλσα ένα από τα μεγαλύτερά του όνειρα.
Katoptron 